|
Η Στήλη του Διευθυντή |
|
|
Υγεία: Μετά τον Εκσυγχρονισμό ο Αναχρονισμός Η εκσυγχρονιστική περίοδος στην Υγεία άρχισε καθυστερημένα με την Υπουργία Αλέκου Παπαδόπουλου και το νόμο 2889/2001, όταν η αξιοκρατική επιλογή διοικήσεων και η περιφερειακή οργάνωση και έλεγχος του συστήματος έκαναν την πρώτη «δειλή» εμφάνισή τους στην Ελλάδα. Η αντίδραση του κομματικού-συνδικαλιστικού «βαθέως ΠΑΣΟΚ» ήταν άμεση, καθώς κρίσιμοι τομείς εξουσίας έμοιαζε να φεύγουν από τη σφαίρα επιρροής τους. Την ιδιοτελή αυτή αντίδραση συνέδραμαν και ευκαιριακές «ανίερες» συμμαχίες με ετερόκλητες ομάδες όπως οι πανεπιστημιακοί των ιατρικών σχολών. Ο αναχρονισμός κέρδισε σχετικά εύκολα, καθώς το νέο σύστημα ήταν πολύ άγουρο και έχασε την πολιτική του στήριξη στα μέσα του 2002. Από τότε, μέχρι σήμερα ζούμε διαφορετικές εκδοχές του ίδιου φαινομένου, δηλαδή την ιδιοποίηση δημόσιας εξουσίας από ομάδες συμφερόντων με κύρια έκφραση την κομματικοκρατία και την παραοικονομία. Το αποτέλεσμα ήταν η καταβαράθρωση της εθνικής οικονομίας. Μόνη της η υγεία είχε σωρεύσει το 2009 έλλειμμα 3% του ΑΕΠ σε σύνολο 13,7% . Σήμερα, είναι ο μόνος τομέας για τον οποίο η «τρόικα» επιμένει ότι απειλεί τη σωτηρία της οικονομίας. Η Υγεία αποτελεί εθνική απειλή, καθώς ήδη αρχίζουν να εμφανίζονται νέα χρέη, ενώ η όλη κατάσταση του δημόσιου τομέα υγείας είναι επιεικώς απελπιστική. Περισσότερα άρθρα του καθ. Λυκούργου Λιαρόπουλου, μπορείτε να δείτε στη στήλη Δραστηριότητες. |
|
|
Περισσότερα...
|
|
|
|